LIFESUMM 200304202159 (/ 20101117/20141226/20160318/0418/20170425)
Leo Horowitz : mijn leven , einde leven ; ouders ; ik als klein kind
- - Mijn nederlandse naamgenoot - -

Confessie over mijn leven

- Ik ben geboren in 1937 te Eindhoven . Ik ben altijd zeer ge-interesseerd geweest in exacte wetenschappen, met de gedachte om enerzijds die te gebruiken om , ja, een materieel paradijs op aarde te maken (verg. robots) , en anderzijds meer te weten te komen over oorsprong en lot van de wereld .

- In mijn tweede studiejaar (1955) te Leiden begon te blijken dat ik mij als mens niet optimaal ontwikkelde . Nog meer ging ik mij werpen op wiskunde, computer-science en filosofie . Maar ik greep veel te hoog en ik had weinig discipline om echt iets uit te werken , ik kwam tot niets .
- In 1965 besloot ik dan maar om een "baan" te zoeken in de computer-programmering . Mede door voorspraak kreeg ik die op het El.RekenCentrum van de universiteit van Utrecht . Het werk ging mij makkelijk af en ik had een betrekkelijk prettige tijd .
- Tot +1975 deed ik nog enige pogingen om iets bij te dragen in de computer-science en de filosofie . Toen voelde ik al dat het mij niet goed afging . Ik had ook weinig plezier in het bedenken en schrijven van "papers" . Slechts een enkele maal lukte het mij om iets op papier te zetten .

- Ik ging nog meer de practische kant op , weliswaar met weinig enthusiasme . Wel ging het me makkelijk af . Ik ging oa. veel doen aan het opsporen van oorzaken van computer-storingen .
- In 1975 schafte ik mijn eerste radio-tje aan, in 1987 mijn eerste TV-tje . Ik begon enigszins aan andere activiteiten in de maatschappij te denken . Hierbij merkte ik dat ik veel problemen niet goed zag; alleen mijn algemene levensvisie , die leek mijzelf wel de moeite waard, om te proberen op andere mensen over te brengen ; ik heb het gevoel daarin een beetje geslaagd te zijn .
- Al op 15-jarige leeftijd had ik belangstelling voor de humanistische levensvisie (gestimuleerd door mijn vader) , welke visie propageert dat men niet leeft voor een "hogere macht" maar voor "de medemens" .
- Het zich bezighouden met de humanistische levensvisie is mijn tweede prioriteit geworden . Ik begon wat deel te nemen aan gespreksgroepen , en ik deed later af en toe ook iets aan het begeleiden van die gespreksgroepen . Mijn devies is: "probeer de waarde te zien van de idee-en van anderen" .

- Vanaf de zomer van 1988 was het me niet meer duidelijk wat ik voor het rekencentrum kon doen . Mede daarom vertoonde ik weinig enthusiasme meer, een soort luiheid van "er is al zoveel geprogrammeerd in deze wereld" . Begin 1989 werd er bij mij een klein huidkankergezwel ontdekt , toen heb ik mijzelf overtuigd dat mijn leven niet zo belangrijk meer was . Toen heb ik gedacht: "maak nog het beste van je leven in de jaren die je nog hebt" . Ik ben met enthusiasme voor het IBM- systeem voor administratie gaan werken, en bereikte daar een sleutelpositie . Vanaf 1992 nam het enthusiasme weer af .
- Na enige jaren halve tijd gewerkt te hebben stop ik in het jaar 2002 helemaal , vanwege pensioen . Sindsdien ben ik bezig gegaan met Internet e.d. , maar (nog) op een elementair nivo . Ik leef nu als gewone consument en heb daar vrede mee .

- (( Nog iets over een eigen huis: heb ik vroeger nooit willen hebben , omdat ik niet zoveel ruimte meende nodig te hebben , maar ook omdat het zoveel aandacht opeist . Maar in 1993 kocht ik dan toch een eigen huis , hetgeen mijn leven anders heeft gericht . Ik stelde een deel van het huis beschikbaar , sinds 1997 aan drie personen , meest buitenlandse gasten van de universiteit . Dit bevalt mij goed, mijn devies is: "interfereer zo weinig mogelijk met het leven van je huisgenoten" . Ik ben veel bezig met beter inrichten van het huis. ))

Enige gegevens over mijn leven

- Ik ben geboren in 1937 te Eindhoven , Uiverlaan 4 . Begin 1940 verhuisd naar Hilversum , daar in april verhuisd naar Elzentlaan 5 .
- 25 april 1942 naar Eindhoven Nicolaas Beetsstraat 32b(?, hoekhuis) bij fam. Kater , voorjaar 1943 naar Willem de Zwijgerstraat 67 . Daar op school Akkerstraat met directeur Rienks .
- Juli 1948 ivm. project Polynorm verhuisd naar Amersfoort , Galvanistraat 7 . Daar had ik 1 jaar school op Oldenbarneveltlaan , daarna 5 jaar op de HBS op Thorbeckeplein . Hier was ook een 2 jaar durende soort verliefdheids-affaire met Trudi Timmermans . Vanaf november 1951 was ik lid van NJN (in 1954 een half jaar voorzitter vd afdeling) .
- In 1954 studeren v wis-en natuurkunde in Leiden , woonde Fagelstraat 22a bij juffrouw Duk . Werd lid van LSC met jaarclub Camelot die ik prettig vond , en in 1956 van SVHG (humanistisch , vanaf 1965 ik lid van het Humanistisch Verbond). Eerste helft 1957 studie natuurkunde (ihb. quantummechanica) in Utrecht , daarna weer in Leiden wiskunde , in januari 1959 doctoraal . Toen pogingen om tot dissertatie te komen (mislukt) .
- van 15 september 1965 tot 25 april 2002 werkte ik bij ERC en ACCU van de universiteit Utrecht , vanaf 1 april 1999 overgenomen door CapGemini . Op kamer Justus van Effenstraat 50B bij dhr en mevr Duyker , 1 februari 1976 verhuisd naar Jutfaseweg 34 bij Tark Wijchers , oktober 1993 naar Ramstraat 35 bij mevr. Dekker . Op 1 juni 1994 naar mijn huidige woning , daar hield ik open huis op de zaterdagen 3 september 1994 en 5 en 26 oktober 2002 . Sinds 1976 lid van recreatie-sportvereniging Hellas .
- Ik heb nooit een levenspartner gevonden . In Juli 1958 werd mijn vader hoogleraar in Eindhoven , ging wonen op Pelikaanlaan 10 , daar ging ik in de meeste weekenden heen , tot eind 1985 toen mijn moeder overleed . Aldaar deed ik ook vanaf 1973 zaterdagmorgen mee met een trimgroep van sportvereniging Olympia .

2016/03/18: Voor wat uitgebreidere verhalen over mijn leven zie : Levensverhalen.doc

2016/05/13: Mijn zuster Maja heeft in een van haar verhalen een flatteus beeld van mij gegeven , zie daarvoor het hoofdstukje "Leo" in het verhaal "Macht" op Maja's verhalen .

***

(1989/04) Visie op levenseinde

(2017/03/28) Ieders leven zal eens eindigen , het kan binnen een jaar zijn maar het kan ook nog tientallen jaren duren . Om me erop voor te bereiden maakte ik in 1989 de volgende notitie .

- Als jongeman vond ik mijn idealen zo belangrijk dat ik zei : "Tot mijn 45e levensjaar moet ik optimaal functioneren, wat daarna gebeurt vind ik niet zo belangrijk ; dat zie ik dan wel" .
- Ik concludeerde eens (in januari 1989 , onterecht) tot een waarschijnlijk levenseinde binnen een jaar . De ervaring herhaalde zich in februari en toen april . Hier volgen enige gedachten die ik toen had .

- Voortvarend begon ik voorbereidingen te treffen voor het regelen van mijn levenseinde . Ik maakte een lijstje van wat ik nog wilde doen, afmaken of opschrijven .
- De eerste nachten had ik last van trillende benen, en sliep weinig . Bij zicht op levenseinde wil ik de gewaarwordingen van angst die ik dan krijg gewoon accepteren , met alle nadelen van dien . Kalmeermiddelen verlammen het denkvermogen denk ik zo, dus daarmee ben je niet meer volwaardig mens, vind ik .
- Na drie dagen reeds verminderde bovengenoemde trilling sterk, en dat was eerder dan ik verwacht had .

- Iedereen moet eens sterven . Ik wil zo graag dat mensen hun daden richten ook op de tijd na hun eigen dood . In ieder geval heb ik zelf het gevoel dat ik weliswaar als "persoon" weg ben na de dood, maar dat mijn "geest" voortleeft in het "collectief bewustzijn" van de mensheid (verg. robots) .
- En als de mensheid onverhoopt uitsterft , dat hopelijk dan de mensheid voortleeft in een "collectief bewustzijn" van een universum . Maar we willen dat de mensheid nog lang blijft ... en daarom moeten de mensen hun BEST BLIJVEN DOEN .

- DAARNAAST is het begrip tijd een relatief begrip . Men zou kunnen zeggen, en zo voel ik het ook, dat ruimte en tijd onderdeel zijn van een geheel zonder absolute tijd-as . Wat ik bedoel is dat hetgeen wij NU doen niet alleen maar uitstraling heeft op de toekomst-in-de-richting-van-de-tijd maar mogelijk ook op delen van het "zijn" die in een andere richting als die van de tijd liggen . Zodat de dood in die zin geen "einde" is .
- Het is daarom ook niet nodig om dat einde tot het uiterste te rekken, dwz. ik vind het niet nodig om een leven met veel lijden en zonder uitzicht op verbetering , vol te houden .

P.S. Als ik nog maar een jaar te leven zou hebben , dan zou ik graag nog aan een ieder die dat wenst, de gelegenheid willen geven om van mij nog te horen wat hij wil weten . Het is tevens een reden dat ik de "angst voor de dood" bij anderen NIET wil ontzien .
- Ook wil ik graag mijn ervaringen mbt. mijn levenseinde doorgeven aan anderen opdat zij beter voorbereid zijn op het levens- einde van hunzelf en van anderen .

***

Mijn ouders


- Mijn moeder (1908 - 1985) was als ik uit school kwam, bijna altijd thuis . Wij mochten geen eten van anderen aannemen, wij moesten op tijd naar bed, snachts stil zijn en nog een paar regels . Verder mochten we doen waar we zin in hadden, hoewel mijn moeder bepaalde dingen wel stimuleerde, zoals spelen met andere kinderen. Helaas was mijn moeder soms wat uit haar humeur, en dat vonden we maar lastig .
- Mijn moeder wilde absoluut niet dat de kinderen iets voor haar deden . Zelfs toen ze op haar sterfbed lag, zei ze telefonisch tegen mij dat het niet nodig was om haar te komen bezoeken .
- Het is mede door haar dat al haar vier kinderen vlot zijn afgestudeerd .

- Mijn vader (1904 - 1982) was afgestudeerd in de werktuigbouwkunde (en ook in de electrotechniek) . Hij was een gedreven man, hij was altijd bezig met uitvindingen en constructies van vele technische apparaten, zoals draaischakelaar voor radio's , Philishave, prefab-huizenbouw, spitmachine, .. . Hij heeft wel honderd-vijftig octrooien op zijn naam staan , weliswaar vele samen met anderen . Maar dan was bijna altijd toch mijn vader de drijvende kracht achter de uitvinding, hij enthusiasmeerde die anderen om iets klaar te maken.
- Ook buiten zijn vakgebied enthusiasmeerde hij veel mensen , zoals ook mij, in de wis- en natuurkunde . Hij had ook een goede kijk op maatschappelijke en menselijke problemen .
- Het is niet voor niets dat hij in de laatste jaren van zijn leven nationale bekendheid kreeg, ook via TV bij de gewone man . Ook een erelidmaatschap van de Amerikaanse vereniging van werktuigkundige ingenieurs viel hem ten deel . Hij bleef zeer actief tot zijn dood .
- De vereniging van werktuigkundig ontwerpers van de TU Eindhoven is naar hem genoemd : "Alexandre Horowitz" .

- Voor biografieen zie ook via ingang Alexandre

***

ik als klein kind - -

Histchild 2006/08/31 Leo Horowitz

- ** Herinneringen van mijn ouders ea. over mij **
- 1937 april 20 om 06 uur word ik geboren op Uiverlaan 4 in Eindhoven .
- 1937 e.v. Ik huil heel weinig .
- ? Februari 1938 (tijdens de laatste skivakantie van mijn ouders was ik bij Oma en Tante Zina) Zina : "ik rol balletje naar Leo en hij rolt terug ; ik houd op , en dat is ook goed" .
- ?1938 Ik zeg steeds "doh" , na enige tijd begrijpt mama dat ik nadoe wat Mama zegt : "zo (, dat is gebeurd) " .
- ?1938 Een buurmeisje rijdt mij in een wagentje , bezoekt een winkel , het gaat hard regenen , het buurmeisje wil wachten , maar ik schreeuw zo hard dat ze wel genoodzaakt is om in de regen naar buiten te gaan ; dan ben ik stil .
- 1940 of begin 1941 Papa : Ik lig in bed en tel achterwaarts .
- ?eind 1942 Ik schrijf briefje voor Oma : "Ik kan lezen , sturen" .

- ** Enige herinneringen die ik nog heb uit mijn kindertijd **
- ~april 1940 in auto , vertrek van ons (tijdelijk) huis in Hilversum (voor verhuizing naar een ander huis in Hilversum nl. Elzentlaan ?5) , ik zie de bomenrij of zoiets langs de weg .
- ~10 mei 1940 in taxi afgezet in Amsterdam (bij huis v Oma en Opa) .
- ~11 mei 1940 'sochtends vroeg rafel ik met maja de kleedjes op de slaapkamer uit elkaar . Mama is boos , ik ben onder de indruk , maar Oma zegt "is niet erg hoor" .

- 15 april 1942 Ik weet : over 5 dagen word ik 5 jaar en over 10 dagen zullen we verhuizen naar Eindhoven . Ik ben enthusiast . Vanaf die dag af heb ik vele (kleine) gebeurtenissen nog jarenlang onthouden .
- 20 april 1942 . Mama organiseert een verjaardagsfeestje met kinderen van mijn leeftijd (die ik nauwelijks ken) , we zitten aan een grote tafel en drinken limonade en zo . Ik vind er niks aan .
- ?zomer 1942 of/en eerder : Reis naar A'dam Oma met stoomtrein (die uit Hilversum vond ik minder lang duren dan die uit Eindhoven) ; Opa zit stil aan tafel .
- (?september 1942 of misschien een paar maanden later) Oma zegt bij slapen gaan op mijn vraag "ik ben 69 jaar" .
- ~october 1942 Ik teken regelmatig trams (met krijt op straat ; die trams had ik gezien in Amsterdam) .
- ~november 1942 Ik ga regelmatig naar buurjongen (Leo Boucher bleek later) en ik vraag(?) over letters e.d. .
- ~november 1942 Mama verstuikt(?) voet en begint in een behandelkamer te huilen en jammert "hoe moet dat nou" - ik ben erg aangedaan en denk "nu gaat ons leven helemaal veranderen , het wordt nu zwaar" Maar het viel erg mee .
- ~november 1942 Ik word pap gevoerd door een zuster , met een grote lepel , dat vind ik naar , ik wil het met een kleinere lepel .
- ~december 1942 Sinterklaas komt op bezoek in een lokaaltje bij ons in de buurt , en zegt dat het stout was dat ik niet met een grote lepel gevoerd wilde worden .
- ?april 1943 'smiddags gebracht (door mevr. De Weeger die tegenover ons woonde , moeder van Deo) naar mevr Leeuwin . 'savonds op trein naar Sittard , Mama(?) (gaat zelf niet mee) zegt tegen medereiziger : "ze moeten uitstappen in Sittard" . Enkele mensen in de trein praatten veel met Maja . Een man treuzelde met zijn kaartje tonen .
- In Z.Limburg reden we in het pikkedonker achterop de fiets , ik van meneer Meijer , hij vroeg : "wat ben je stil , zeg eens wat" ; waarop ik heel rustig zoiets zei als "waarom zou ik iets zeggen" .
- 'snachts moesten we achter ronde luiken slapen (een of meer dagen later is er gebeld dat het niet meer nodig was , omdat we een "niet-voljood" verklaring hadden verkregen ..) ; we logeerden twee weken bij de fam Meijer , was OK .
- zomer 1943 Ik ben 6 jaar en ik denk : "ik heb nog HEEL veel jaren voordat ik 100 ben" .
- ~oct 1943 Papa neemt ons drieen op 1 fiets , en ik val eraf en breek mijn arm tegen de stoeprand (omdat Stella op mijn arm valt) . Een dokter brengt ons naar StJozefziekenhuis vlakbij ; daar word ik behandeld , gips gezet .
- In het ziekenhuis krijg ik achtereenvolgens diverse ziekten .
- De eerste week lig ik op zaal , naast mij ligt een jongen die steeds moet huilen en om de paar uur lever(?)prikken moet hebben .
- Daarna lig ik in een isoleerkamertje (tegen besmetting) , waar ik geen bezoek mag hebben . Door een ruit naast mij zie ik 'savonds soms griezelig kaarsen bewegen . Het was altijd pikdonker 'snachts , heel veel dromen en nachtmerries , die ik jaren nadien nog kon navertellen .
- Na 6 weken naar huis ; Mama heeft cadeaus gekocht , "voor Sinterklaas" . Thuis heb ik nog eenmaal een lichte ziekte .

- Vanaf 7 jaar heb ik continu geheugen (hoewel ik geleidelijk van die herinneringen toch weer het meeste niet meer kan oplepelen) .
- Een vriendelijk schoolvriendje van me is Henk Brakel .
- 18 september 1944 : veel gedaver van tanks (die door de stad rijden) ; mama gaat met ons kijken naar de doortocht van de bevrijders door de Wal (straat) ; ik zie de laatste tank nog rijden plus veel vrachtwagens .
- Die avond luchtalarm en de hele familie zit in het toilet . Er zijn wel enige huizen geraakt achter ons in de Mariastraat (uit een van die huizen leer ik later dat jaar als buurjongen Jan Kamp kennen , waarmee we nu weer contact hebben) .

____________________________

- - - - home