. ** Het Levenseinde. **
. Iedereen zal eens sterven. Als het zover is, dan hoop en verwacht ik te berusten in mijn overlijden, en dat zonder veel achter te laten.

. Ik heb bewust geleefd, maar naar mijn gevoel bijna niets of slechts heel weinig bijgedragen om de wereld beter te maken. Ik heb wat gedachten en ideeen geplaatst op mijn website. Maar veel anderen hebben gelijksoortige ideeen en hebben die overtuigender verwoord, dus mijn website is maar van weinig waarde.
.

(1989/04) Een visie op het levenseinde

(2017/03/28) Ieders leven zal eens eindigen , het kan binnen een jaar zijn maar het kan ook nog tientallen jaren duren . Om me erop voor te bereiden maakte ik in 1989 de volgende notitie .

- Als jongeman vond ik mijn idealen zo belangrijk dat ik zei : "Tot mijn 45e levensjaar moet ik optimaal functioneren, wat daarna gebeurt vind ik niet zo belangrijk ; dat zie ik dan wel" .
- Ik concludeerde eens (in januari 1989 , onterecht) tot een waarschijnlijk levenseinde binnen een jaar . De ervaring herhaalde zich in februari en toen april . Hier volgen enige gedachten die ik toen had .

- Voortvarend begon ik voorbereidingen te treffen voor het regelen van mijn levenseinde . Ik maakte een lijstje van wat ik nog wilde doen, afmaken of opschrijven .
- De eerste nachten had ik last van trillende benen, en sliep weinig . Bij zicht op levenseinde wil ik de gewaarwordingen van angst die ik dan krijg gewoon accepteren , met alle nadelen van dien . Kalmeermiddelen verlammen het denkvermogen denk ik zo, dus daarmee ben je niet meer volwaardig mens, vind ik .
- Na drie dagen reeds verminderde bovengenoemde trilling sterk, en dat was eerder dan ik verwacht had .

- Iedereen moet eens sterven . Ik wil zo graag dat mensen hun daden richten ook op de tijd na hun eigen dood . In ieder geval heb ik zelf het gevoel dat ik weliswaar als "persoon" weg ben na de dood, maar dat mijn "geest" voortleeft in het "collectief bewustzijn" van de mensheid (verg. robots) .
- En als de mensheid onverhoopt uitsterft , dat hopelijk dan de qmensheid voortleeft in een "collectief bewustzijn" van een universum . Maar we willen dat de mensheid nog lang blijft ... en daarom moeten de mensen hun BEST BLIJVEN DOEN .

- DAARNAAST is het begrip tijd een relatief begrip . Men zou kunnen zeggen, en zo voel ik het ook, dat ruimte en tijd onderdeel zijn van een geheel zonder absolute tijd-as . Wat ik bedoel is dat hetgeen wij NU doen niet alleen maar uitstraling heeft op de toekomst-in-de-richting-van-de-tijd maar mogelijk ook op delen van het "zijn" die in een andere richting als die van de tijd liggen . Zodat de dood in die zin geen "einde" is .
- Het is daarom ook niet nodig om dat einde tot het uiterste te rekken, dwz. ik vind het niet nodig om een leven met veel lijden en zonder uitzicht op verbetering , vol te houden .

P.S. Als ik nog maar een jaar te leven zou hebben , dan zou ik graag nog aan een ieder die dat wenst, de gelegenheid willen geven om van mij nog te horen wat hij wil weten . Het is tevens een reden dat ik de "angst voor de dood" bij anderen NIET wil ontzien .
- Ook wil ik graag mijn ervaringen mbt. mijn levenseinde doorgeven aan anderen opdat zij beter voorbereid zijn op het levens- einde van hunzelf en van anderen .